Nowenna Pompejańska o jedność i posłuszeństwo dla katolików w Polsce – dzień 48.

Dziś wspólnie rozważamy tajemnice radosne, światła i bolesne.
Transmisja równocześnie na kanałach YouTube: Karmel i Ty oraz rosemaria, a także na Facebooku: Królowa Różańca świętego.

Króluj nam Chryste!
Ave Maria!

Siostro, Bracie!
Cieszę się, że podjąłeś to wyzwanie. Nie jesteś sam! Tworzymy wspólnotę modlitwy i zapewne zależy nam na dobru Kościoła świętego, który jest naszą Matką.
Słowa z Dziejów Apostolskich niech w sposób szczególny staną się naszym udziałem w tych dniach:
“Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i Jego braćmi” (Dz 1, 14).

Każdego dnia zachęcam Cię do odczytania krótkiego fragmentu z encykliki św. Jana Pawła II “Ut unum sint – Aby byli jedno” (tekst poniżej).
Jest to dokument papieski o działalności ekumenicznej, więc są to także szczególne słowa, kierowane do nas, katolików, abyśmy dążyli do jedności w naszym Panu, Jezusie Chrystusie. Najpierw trzeba modlić się o jedność dla nas, katolików, a później, dla wszystkich chrześcijan. Nie możemy być podzieleni i nie słuchać swoich pasterzy, czyli biskupów, na czele z papieżem Franciszkiem.
Obowiązuje nas posłuszeństwo wobec Kościoła świętego i jeśli chcemy się ostać w tej Wspólnocie, to zacznijmy od początku: czyli od jedności i posłuszeństwa; bez tego nikt z nas nie zbuduje gmachu wiary świętej, a życie duchowe będzie budowane na piasku. Przy gwałtownym podmuchu, wszystko się rozwali i nic nie zostanie z mojego katolicyzmu.

Niech w tych dniach naszej modlitwy Nowenną Pompejańską, towarzyszą nam także inne słowa z Dziejów Apostolskich:
“Trwali oni w nauce Apostołów i we wspólnocie, w łamaniu chleba i w modlitwach. Bojaźń ogarniała każdego, gdyż Apostołowie czynili wiele znaków i cudów. Ci wszyscy, którzy uwierzyli, przebywali razem i wszystko mieli wspólne. Sprzedawali majątki i dobra i rozdzielali je każdemu według potrzeby. Codziennie trwali jednomyślnie w świątyni, a łamiąc chleb po domach, spożywali posiłek w radości i prostocie serca. Wielbili Boga, a cały lud odnosił się do nich życzliwie. Pan zaś przymnażał im codziennie tych, którzy dostępowali zbawienia” (Dz 2, 42-47 ).

Błogosławię, aby jedność i posłuszeństwo zawsze były naszym udziałem +

o. Krzysztof od Miłosierdzia Bożego (Piskorz) OCD.

DZIEŃ 48.
poniedziałek, 22 lutego

Z encykliki św. Jana Pawła II “Ut unum sint – Aby byli jedno”:

“91. Ewangelia Mateusza zarysowuje i precyzyjnie opisuje duszpasterską misję Piotra w Kościele: „Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem ciało i krew nie objawiły ci tego, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr [czyli Skała], i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie” (16, 17-19). Łukasz podkreśla, że Jezus poleca Piotrowi, by umacniał braci, ale zarazem każe mu uznać swoją ludzką słabość i potrzebę nawrócenia (por. Łk 22, 31-32). Wydaje się, że właśnie na tle ludzkiej słabości Piotra w pełni ujawnia się fakt, że jego szczególna posługa w Kościele jest całkowicie dziełem łaski; wydaje się, że Nauczyciel troszczy się szczególnie o jego nawrócenie, aby go przygotować do zadań, które zamierza mu powierzyć w swoim Kościele, i że jest bardzo wymagający wobec niego. W czwartej Ewangelii znajdujemy potwierdzenie tego zadania Piotra, także tutaj połączone z realistyczną oceną jego słabości: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci? (…) Paś baranki moje” (por. J 21, 15-19). Znamienne jest też, że według Pierwszego Listu do Koryntian Chrystus zmartwychwstały ukazuje się najpierw „Kefasowi, a potem Dwunastu” (15, 5).

Należy podkreślić, że słabość Piotra i Pawła ukazuje, iż Kościół opiera się na nieskończonej potędze łaski (por. Mt 16, 17; 2 Kor 12, 7-10). Bezpośrednio po powierzeniu Piotrowi jego władzy, Chrystus strofuje go z rzadką u Niego surowością: „Jesteś Mi zawadą” (Mt 16, 23). Czyż można nie dostrzec w miłosierdziu, którego potrzebuje Piotr, związku z posługą tego miłosierdzia, którego sam doświadcza jako pierwszy? Mimo to trzykrotnie zaprze się Jezusa. Także Ewangelia św. Jana podkreśla, że Piotr otrzymuje zadanie pasienia owiec po trzykrotnym wyznaniu miłości (por. 21, 15-17), które nawiązuje do trzykrotnej zdrady (por. 13, 38). Łukasz ze swej strony, w cytowanych już słowach Chrystusa, na które będzie się powoływać najwcześniejsza tradycja, próbując zdefiniować misję Piotra podkreśla fakt, że Piotr ma „utwierdzać braci, gdy najpierw sam się nawróci” (por. Łk 22, 32)”.

Wesprzyj Ośrodek Powołań i Młodzieży Warszawskiej Prowincji Karmelitów Bosych, którego duszpasterzem jest o. Krzysztof od Miłosierdzia Bożego (Piskorz) OCD.

Szczegóły na:

Powered by Restream

https://www.youtubepp.com/watch?v=GzDU-ImF8uU

Newsletter

Enter your email address to subscribe to this site and receive notifications of new posts by email.

3 Comments

  1. O Boże mój, nadziejo moja jedyna, w Tobie położyłam ufnosc całą i wiem, że nie będę zawiedziona. 🙏❤️Św. SIOSTRA FAUSTYNA

Leave a Reply